Joke bekijkt het Danspaleis door roze bril

Vrijwilliger Inge Roos vanuit Amsterdam:

Donderdagmiddag 3 uur werd ik weer herenigd met ‘mijn’ Joke. Het was namelijk al weer even geleden, oktober voor het laatst (dus laat dat even maar weg), want ze was namelijk voor langere tijd ziek geweest. Des te leuker was het om elkaar te zien.

image004
Joke is verguld met de bloemen die de vrijwilligers van Het Danspaleis voor haar hebben geregeld.

Ten eerste vind ik een omschrijving van Joke wel op zijn plaats. Achter haar roze Dior-bril schuilt een sprankelende, zelfstandige dame met scherpe opmerkingen. Dat zelfstandige uitte zich al toen ik haar belde om te vragen of ze zin had om met me naar het Danspaleis te gaan. “Moet ik je ophalen Joke?”  Waarop Joke antwoordde: “Nee hoor, het is bij mij om de hoek en ik heb mijn stok.” Joke had er zin in, maar ze kwam niet om te dansen hoor!

Joke hield ongeveer tien minuten vast aan haar principes van niet-dansen. Toen Jenny en ik vroegen of ze met ons wilde dansen zei ze: “Nee”. Maar toen een heer haar ten dans vroeg, zei ze: “Ik ben wel gewoon hetero hoor.” Principes werden overboord gegooid en het zag eruit als de dag van gisteren dat Joke op de dansvloer stond. Dat Danspaleis, dat was wel wat voor haar, want: “je kunt beter hierheen gaan dan naar de fysiotherapeut.” Als ze gewoon een paar keer per maand ging dansen, werd die fysio toch echt overbodig.

Het feest hield niet op, want Joke werd in het zonnetje gezet en dat vond ze zo leuk dat haar ogen zonnetjes werden. Joke nam heel blij de bloemen in ontvangst en toen ze vroegen welk liedje ze wilde horen, sprak ze tot mij: “jij weet wel welke ik wil he?” En dat wist ik! De lievelingsplaat die we al vaak hadden gedraaid toen ik bij Joke thuis was, was namelijk Woman In Love van Barbra Streisand. Daarop dansten en zongen we uit volle borst mee.

image003
Inge verleidt Joke tot een dans

Daarna moesten we toch echt even uitpuffen en gingen we lekker naar de verschillende dansende mensen aan het kijken. Een man was heel wild aan het dansen, waarop Joke zei: “Het lijkt hier net de NDSM-werf, iedereen is aan de pillen.” Waarop ik zei: “Nou Joke, kijk nou wat ik nu toch in mijn zak heb zitten…” Dit resulteerde in een grote lachbui. Joke maakt mij aan het lachen en ik maak Joke aan het lachen. Een gouden danspaleis-match zijn we.

Of dit onze enige Danspaleis blijft? Nou, nee. Wij zijn aangestoken met het Danspaleis-virus en gaan 1 juli weer in Noord. Maar dit keer wel in mooie jurkjes. En dan heeft het Danspaleis ook nog een leuke verassing voor Joke.

Ik houd jullie op de hoogte van ‘mijn’ Joke. Tot de volgende keer!

Inge

 
 

 

image002

Een verrassend leuk bezoek met een Italiaans tintje!

Coördinator Fleur Ramos doet verslag vanuit Rotterdam:

Vrijdagmiddag 2 uur.  We bellen voor de eerste keer aan bij een ‘nieuwe’ oudere genaamd Salvatore Donnina. Salvatore is afkomstig uit Italië, maar al ruim 45 jaar woonachtig in NL.

Lavinia en Salvatore
Salvatore Donnina in een muzikale ontmoeting met vrijwilliger Lavinia

Hij is aan ons voorgesteld door iemand van het wijkteam die goed ingeschat heeft dat Salvatore Een Praatje En Een Plaatje gezellig zal vinden. We zijn aangenaam verrast wanneer we zien dat Salvatore aan twee kanten van zijn ‘loft’ (zijn woorden) een weids uitzicht over Rotterdam heeft. Met het schitterende weer en het groen aan de bomen kijken we onze ogen uit. Zijn grote balkon staat vol met Italiaanse kruiden waar hij nog regelmatig zelf mee kookt. Als we zijn schilderijen bekijken, blijkt Salvatore ook nog eens creatief, ondertussen worden de bonen gemalen voor zijn espresso.  We vragen ons af waarom niet een enorme mensenmassa bij hem de deur platloopt… Salvatore heeft veel gevaren en overal gewoond. Veel familieleden wonen nog in Italië. Zijn drie kinderen ziet hij helaas niet vaak genoeg. Ze wonen allemaal wat verder weg en hebben hun eigen leven. “Ik probeer daar zo min mogelijk een stoorzender bij te zijn”. Deze opmerking ontroert ons. En het geeft een extra goed gevoel dat onze plaatjes zo goed in de smaak vallen. Op de vraag hoe Salvatore ons bezoek vandaag vond antwoordt hij met een grijns van oor tot oor… “Geweldig!” De volgende afspraak met mijn vrijwilliger (en vriendin) Lavinia staat al. Tevreden zeggen we gedag, alweer een goede match!

op bezoek bij Salvatore
Coördinator Fleur met vriendin en vrijwilliger Lavinia

Jonge vrijwilligers melden zich in Archipel

Coördinator Jenny doet verslag vanuit Amsterdam:

‘Op woensdag 24 mei, nog vlak voordat de voetbalgekte in Amsterdam uitbrak, mocht ik acht enthousiaste nieuwe vrijwilligers verwelkomen in Buurthuis Archipel. Een bijzondere bijeenkomst dit keer, waar ook 5 Syrische jongeren bij waren die nog maar een paar maanden geleden naar Nederland vertrokken voor een nieuw leven. Hoewel ze al een tijdje Nederlandse les volgen aan de Universiteit van Amsterdam, willen ze het Nederlands nóg sneller beheersen door vrijwilligerswerk te doen voor een Nederlandse organisatie. Ze vinden het ook belangrijk om op deze manier te integreren in de samenleving. Dat kunnen wij natuurlijk alleen maar toejuichen! Voor iedereen zal een oudere worden gezocht waar het mee klikt, en dan kunnen de bezoekjes gaan starten! Welkom bij de Danspaleis-familie Inge, Sara, Mohamad, Danny, Ghenowa, Ruba en Rama!

Een weekje later, op dinsdag 30 mei, ontmoette ik Mena, Martijn, Fenna en Kee van het Berlage Lyceum.

Foto blog 2
Van links naar rechts: Mena, Martijn, Fenna, Kee

Voor het vak Filosofie kozen zij als goed doel Het Danspaleis en het project ‘Een Praatje en een Plaatje’ uit om nader te onderzoeken en te helpen. Deze enthousiastelingen zullen dus binnenkort ook ouderen gaan blij maken met muzikaal bezoek! Wij heten jullie dan ook van harte welkom! 😊’

Foto blog 1
Van links naar rechts: Inge, Nina, Inge, Sara, Jenny, Mohamad, Danny, Ghenowa, Ruba, Desirée, Rama.

Ontmoet Mevrouw Steengraver

Coördinator Jenny vertelt:

‘Op dinsdag 9 mei vertrokken vrijwilliger Vincent en ik op de fiets richting Amsterdam Zuid-Oost om mevrouw Steengraver op te zoeken in ouderencomplex De Koornhorst. Na eerst een beetje verdwaald te zijn geweest, kwamen we uiteindelijk aan en zagen we mevrouw Steengraver binnen zitten aan een gezellig rond tafeltje met een leuk Perzisch kleedje er over heen. Aan dit tafelt, met grote lamp erboven, besteedt ze overduidelijk veel van haar tijd, aan de hoeveelheid boeken en puzzelboekjes ernaast te zien.’

‘De platenspeler die haar man ooit had gekocht kwam uit de kast en werd geïnspecteerd door Vincent. De 33-toerenplaatjes konden helaas niet meer worden afgespeeld, waardoor we moesten overstappen op de 45toerenplaatjes. Al snel belandde er een liedje uit 1933 op de speler, dat mevrouw Steengraver direct meezong. ‘Zoo’n lief meisje vergeet je niet’ van Willy Derby.’

‘We hebben uiteindelijk wel 2 uur bij mevrouw Steengraver thuis gezeten en verschillende mooie en grappige plaatjes gedraaid, tot aan een plaat met verschillende dieren- en natuurgeluiden erop. Mevrouw Steengraver vertelde tussendoor over een aantal mooie uitstapjes die ze gemaakt heeft in het verleden en de prijzen die ze heeft gewonnen met sjoelen. De sjoelwedstrijden worden helaas niet meer gehouden beneden in het gebouw en daarom stelden Vincent en ik voor om dat nog eens met haar te gaan doen. En om nog eens plaatjes te draaien natuurlijk! De volgende keer neemt Vincent dan één van onze platenspelers mee, zodat ze alle 33 toeren plaatjes samen kunnen beluisteren. Wordt vervolgd!’

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Mevrouw Taboenan – Deel III

Op 8 juli 2016 bezocht voormalig coördinator Pauline Mevrouw Taboenan voor het eerst en wie had gedacht dat die ontmoeting het begin zou zijn voor maandelijkse bezoekjes? Afgelopen week was Pauline weer over de vloer bij deze Indonesische-Rotterdamse dame en werd er onder andere geluisterd naar Wieteke van Dort.

Mevrouw Tamboenan april2017

Noord vindt Noord

Afgelopen week stonden coördinator Jenny en voormalig projectleider Frédérique in de Kromhouthal in Amsterdam op de markt ‘Noord vindt Noord’. Een leuke plek om onze mobiele huiskamerdisco meer bekendheid te geven en er zijn zelfs een aantal potentiële vrijwilligers gesproken!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Eerste ontmoeting

Afgelopen donderdag 10 april was het zover: de eerste vrijwilligersbijeenkomst van Een Praatje en een Plaatje in Rotterdam op een schitterende locatie, Daaro, uit 1896.

Coördinatoren Fleur en Ariane vertellen: 

‘Na flink wat vergaderingen met de Danspaleizers was het nu tijd om ons enthousiasme over te brengen op de 1e ploeg vrijwilligers in Rotterdam van 2017.’

Bijeenkomst 10 april - 2‘We kwamen samen aan bij een groot statig pand aan de Westersingel uit 1896. Een vriend die de organisatie een warm hart toedraagt liet ons gratis gebruikmaken van dit pand dat van alle gemakken voorzien was. Alles in stijl, met een lekker hapje en drankje. Na onze presentatie over de organisatie en de mobiele huiskamerdisco, vertelden de vrijwilligers hun uiteenlopende motivaties om deel te nemen. Ook hadden we de eer om de favoriete Danspaleis-oma van Fleur, mevrouw Tjoa, bij ons te hebben. Samen met vrijwilliger Mariet konden zij ons haarfijn uitleggen hoe het is om je soms wel eens een beetje eenzaam te voelen. En vooral hoe je opleeft van het in contact komen met jongere, vrolijke vrijwilligers.’

“Geen tijd te verliezen. Kunnen we morgen al aan de slag?”

‘Door deze verhalen en de mooie Danspaleis trailer van Suna had iedereen kippenvel. Alle 10 de vrijwilligers (waarvan 5 oude bekenden en 5 nieuwe gezichten) schreven zich direct in voor Een Praatje en een Plaatje 2.0! Er werd nog net niet gevochten om de aanwezige trolleys en muziekkoffers…’

Bijeenkomst 10april - 4

De Veleta

Afgelopen week bezocht vrijwilligster Eelke Carel van den Bergh in Amsterdam. Ze startte in de zomer van 2016 al met haar bezoekjes! Eelke vertelt hierover:

Carel en Eelke 6 april 2017 - 1
Eelke en Carel op de Parade

“Na de Parade, zittend in de zon. Wachtend op Jenny om dhr van den Bergh weer veilig af te zetten in de Bijlmer. Hierna is hij nog een keer naar de Parade gegaan, waar hij toen te ver vandaan is gelopen en sindsdien veel last gekregen heeft van een hernia. Hij baalt daarom als een stekker dat hij ons de Veleta dans niet meer kan leren. Maar spelen kan hij hem nog wel! (zie hier het filmpje).”

‘Vorig jaar voelde ik me nog wel tof, als de meisjes me vroegen om met ze te dansen. Ik deed het nog wel leuk. En in één keer was het afgelopen.’ – Carel van den Bergh over de Parade

Gelukkig is muziek nog steeds onderdeel van zijn leven. Iedere vrijdag gaat hij naar beneden, richting de centrale zaal, voor het koffiebarkoor om accordeon te spelen en te zingen met 5 andere oudjes.

‘Ik kan gelukkig nog keyboard spelen thuis met een koptelefoon op, zodat de buren er geen last van hebben.’

Carel en Eelke - 6april2017 - 2
Carel en zijn ouders

 

Accordeon speelt Carel al zijn hele leven. Zie de foto, waarop hij na zijn thuiskomst na lange tijd dienst, accordeon speelt terwijl zijn ouders dansen in de woonkamer.

 

 

 

Eelke sluit haar verhaal af met: “Het was weer gezellig! Carel voelde zich ietsje beter en zag er veel meer ontspannen uit. We hebben een nieuwe afspraak gemaakt op 4 mei.” Veel plezier Eelke en wie weet kan je de Veleta dan al aan Carel laten zien?

Succesformule

Coördinator Jenny vertelt…

Op 25 mei 2016 organiseerde de Alliantie in samenwerking met Een Praatje en een Plaatje een koffiemoment in de binnentuin van het ouderencomplex op de Insulindeweg in Amsterdam-Oost. Het was een hele mooie zonnige dag. De Alliantie had diverse hapjes en drankjes klaar gezet op een gedekte picknicktafel en Frédérique en ik verzorgden de muziek met onze mobiele huiskamer-set.

24juni2016 - Mevr. Bieshaar
Mevrouw Bieshaar en Siu Lin

Op deze koffieochtend kwam onder andere de charmante Indische mevrouw Bieshaar af, die enthousiast was over Een Praatje en een Plaatje en we vervolgens inschreven en koppelden aan vrijwilligster Siu Lin Ho. De match bleek een succes, want Siu Lin bezocht mevrouw Bieshaar bijna wekelijks. Helaas moest Siu Lin stoppen met de bezoekjes in de zomer, omdat ze naar Londen vertrok voor haar studie. Als afsluiting zijn ze toen, samen met de kleindochter van mevrouw Bieshaar, naar het Danspaleis op de Parade geweest.

Toen Siu Link was gestopt, belde mevrouw Bieshaar me op om te vragen wie er nu op bezoek kwam bij haar? Ze was zo blij geworden van de bezoekjes. Ik koppelde vrijwilliger Jim Mcintosh, de vriend van vrijwilligster Eelke, aan haar. Deze match bleek ook een succes, want Jim bezoekt mevrouw Bieshaar nog elke donderdag en soms neemt hij Eelke mee. Op donderdag 30 maart 2017 werd ik uitgenodigd samen met Jim, Eelke en de kleindochter van mevrouw Bieshaar om bij haar thuis een hapje te eten ter ere van Jim’s verjaardag (3 april). De hele keukentafel stond vol met Indische hapjes! Tussen het eten en kletsen door, wisselde Jim af en toe de plaat in de platenspeler, die hij onlangs, na jaren niet gebruikt te zijn, weer aan de praat heeft gekregen. Aan het eind van het bezoek kreeg Jim een grote tas met chocolade mee, omdat hij daar zo van houdt, en Eelke kreeg een prachtige orchidee.

Siu Lin Ho - Mevrouw Bieshaar
Mevrouw Bieshaar, Siu Lin en kleindochter mevrouw Bieshaar op de Parade

Bijzonder om mee te maken wat voor leuk en fijn contact onze mobiele huiskamerdisco teweeg heeft gebracht! En het houdt hier hoogstwaarschijnlijk nog niet op: Mary Bouwmeester (ook een Indische dame uit Amsterdam-Oost) zal binnenkort een keertje met mij meegaan naar mevrouw Bieshaar. Wie weet volgt hier ook nog een nieuwe vriendschap uit. En mocht het klikken, dan hebben we al afgesproken dat we met z’n vieren (Mary Bouwmeester, mevrouw Bieshaar, Eelke en ik) in Bergen gaan eten in het Indonesische restaurant waar mijn vader chef-kok is. Een echt meidenavondje uit!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.