Carla en Joop dansen de huiskamer-foxtrot

‘Hallo, ik ben Joop.’ Zo word ik direct aangesproken als ik binnenkom bij mijn eerste ontmoeting. Danspaleizer Fleur is al aanwezig en na het kennismaken en het doornemen van wat papierwerk gaan we van start. Al keuvelend over de dag met Joop en zijn vrouw, komt de platenspeler tevoorschijn. Ik merk dat ik het spannend vind… wat moet ik nu doen?

IMG-20171115-WA0007 (2)

Fleur heeft mij al verteld dat Joop een nog vrij jonge oudere is, van 65 jaar. Hij had zijn eigen aannemersbedrijf en was altijd druk in de weer. Tot hij van een stelling ter hoogte van de achtste etage naar beneden viel. Met hersenletsel en gezichtsbeschadiging tot gevolg. Hierdoor is Joop wat vergeetachtig en heeft hij veel hulp nodig van zijn vrouw Rinie.

Joop vraagt wat wij bij ons hebben en praat ook wat over vroeger. Door zijn hersenletsel is de informatie niet geheel kloppend, maar dat mag de pret niet drukken, want zodra er muziek speelt, leeft hij op. Joop wiebelt met zijn lichaam en neuriet mee. Hij vertelt wat over het oude Sitton in Schiedam, waar hij vroeger dansles had. ‘Ah… daar is een aanknopingspunt,’ denk ik, want ook ik had daar ooit dansles. Dat mag ik meteen laten zien en zo dansen wij de foxtrot. Voorzichtig door de huiskamer. Het bijzondere is dat, hoewel Joop soms moeite heeft met lopen – hij klampt zich dan aan de muur vast – dansen geen enkel probleem is voor hem!

“Het bijzondere is dat, hoewel Joop soms moeite heeft met lopen – hij klampt zich dan aan de muur vast – dansen geen enkel probleem is voor hem!”

Mijn kennismaking met Het Danspaleis vond plaats tijdens het Rotterdamse festival Duizel in het Park. Ik hoorde muziek en zag veel oude mensen dansen, omringd door kleurrijke, jonge mensen. Mijn interesse werd gewekt! Ik raakte ook vertederd: wat een geweldig idee, muziek luisteren en genieten van oude tijden; al dansend. Voor die paar uurtjes in de maand wil ik heus plaatjes gaan draaien bij iemand thuis en dat praatje komt heus wel, dacht ik.

Inmiddels ben ik de tweede, derde en vierde keer al alleen op pad gegaan. Tijdens het praatje doet Joop ontboezemingen over vroeger of wat het hersenletsel met hem doet. Joop geniet zichtbaar; hij beweegt, danst, klapt en zingt; alles zonder moeite. Ik vraag me allang niet meer af wat ik moet doen… En als zijn broer even komt kijken, is het dubbel zo leuk. De muziek roept herinneringen op aan hun vader, die ook van muziek hield.

Bij het derde bezoek (een feestje) zijn de oude platen van Joop opgesnord. We zingen uit volle borst ‘Staying Alive’ van de Bee Gees mee. Ik kijk en geniet van de zingende, swingende Joop in zijn stoel, die er zachter uitziet, ook al is zijn oog dichtgeplakt door het letsel.

Ondertussen probeer ik Een Praatje en een Plaatje van Het Danspaleis door te geven aan mijn vrienden en collegae, hopende dat meer mensen door dit geweldige idee aangestoken worden! Want, zeg nu zelf: niets is toch leuker om iemand die eenzaam is of door een moeilijke periode gaat, blij te maken met muziek?

Carla – Schiedamse vrijwilliger bij Een Praatje en een Praatje

Ook vrijwilliger worden voor Een Praatje en een Plaatje? Neem contact met ons op via plaatje@hetdanspaleis.com.