Vrijwilliger Danny vertelt over zijn bezoek aan Kitty (87) in Amstelveen:

Het was woensdagochtend iets na negenen toen ik op mijn fietst stapte voor mijn eerste Plaatje en Praatje. Met een rugtas met platen en een platenspeler op mijn rug fietste ik vanuit Amsterdam Nieuw-West richting Amstelveen, waar Kitty woont. Kitty is 87 lentes jong. Ze is de moeder van Desiree, een bekend gezicht voor de vrijwilligers van Het Danspaleis.

Danny en de moeder van Desiree
Kitty en Danny gemoedelijk op de bank

Zoals we inmiddels gewend waren deze maand, beloofde het weer een heel mooie, zonnige dag te worden. Ik had me die week al een aantal maal afgevraagd hoe het zou zijn met Kitty. Of we ook gemakkelijk zouden praten of dat de platenspeler het ijs zou moeten breken. Leuk om te merken: Je kan er in gedachten heel veel van maken, maar het is in de praktijk gewoon altijd anders. We hebben gewoon heel gezellig zitten kletsen onder het genot van een lekker vers kopje gemberthee. We hebben het gehad over onze geboorteplaats Amsterdam, school, de oorlog, familie, onze huizen, Yahtzee, kippen en hanen, noem maar op.

De tijd vloog voorbij. Dus dacht ik op een gegeven moment, ik kan natuurlijk niet vertrekken zonder een plaatje te hebben gedraaid. Na een kort intermezzo voor de installatie en het doornemen van de playlist was de keuze gevallen op Toon Hermans met het nummer ‘Sien’. Ik had de apparatuur een dag van tevoren natuurlijk uitgebreid getest om alles soepel te laten verlopen. En ja hoor, bij mijn eerste plaatje was het meteen raak…Eh ik bedoel ging het mis. Het was ook duidelijk te merken aan de wat lauwe reactie van Kitty, maar hoe kan dit? Ik had toch echt wel het goede plaatje gepakt? Na een minuut naar dit wat vreemde en toch ook voor Kitty heel erg onbekende nummer te hebben geluisterd viel bij mij ook eindelijk het kwartje/plaatje. Ik had de verkeerde kant opgezet! Het nummer ‘O, hoeveel mensen’. Met een soepele beweging haalde ik de naald van het plaatje en herstelde ik mijn fout. Direct na de eerste klanken was duidelijk dat dit wel het goeie nummer was en Kitty zong vrolijk mee.

Het tweede plaatje, ‘Marina’ van Willy Alberti, ging gelukkig direct goed. Kitty begon ook meteen te vertellen over een vriendin die in Slotervaart woonde (net zoals Willy en ik) en dat ze altijd naar het Osdorpplein liepen langs de Sloterplas. Voorbereid als ik was en dus nog vol goede moed ondanks mijn eerst uitglijder, stelde ik Kitty voor om een nummer te noemen dat niet op de lijst stond maar dat ze wel leuk vond om te horen. Dat werd André Rieu. Al snel had ik André gevonden op YouTube en zoals thuis al getest koppelde ik mijn iPhone aan de platenspeler. Maar wat nu? De enthousiaste klanken van het orkest van André Rieu klonken wel heel erg op de achtergrond, ondanks dat ik het volume op maximaal had staan. Ik denk dat de beveiliging van mijn koptelefoon het volume te hoog vond. Huiswerk voor de volgende keer, over 2 weken als ik Kitty weer zie. Heel benieuwd wat we dan weer gaan meemaken. De tickets voor een gezamenlijk Danspaleis-bezoek heb ik haar al gegeven, dus dat gaat helemaal goed komen. Gelukkig dacht ik ook net op tijd aan een fotootje en pakte ik al mijn spullen weer bij elkaar om op tijd te zijn voor weer bijzondere Danspaleis-middag in Purmerend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s