Klassieke muziek in Landlust

Studentes Kouatar en Asma bezochten samen mevrouw Houtzaager. Zij werken aan het project Landlustlab en lopen een maatschappelijke stage in de wijk Landlust in Amsterdam. Voor dit bezoek bundelden het Landlustlab en Het Danspaleis de krachten. Asma doet verslag van hun ontmoeting met mevrouw Houtzaager en klassieke muziek:

Mevr. Houtzaager en Asma Tahiri en Kouatar Ahrouch (Landlustlab)
Mevrouw Houtzaager

“Bij binnenkomst straalde mevrouw Houtzaager meteen. Ze was zeer enthousiast over onze komst en kon niet wachten om aan de slag te gaan met Een Praatje en een Plaatje. Van tevoren hadden wij aan mevrouw Houtzaager gevraagd van wat voor muziek zij houdt. Klassieke muziek, zo gaf zij aan. Met dit verzoek zijn wij aan de slag gegaan in het Landlustlab. Wij hebben de koffer met klassieke muziek klaargezet bij mevrouw Houtzaager en de platen laten draaien. Hoewel ze zichtbaar genoot van de klassieke geluiden, hebben wij de platendraaier na enige tijd iets zachter gezet zodat er meer ruimte kwam om verhalen te vertellen. Ze vertelde ons verhaaltjes over vroeger. Zo vertelde ze dat ze een bepaald liedje had herkend uit haar tijd. Deze speelde ze dan af in haar kamer, waar ze dan samen met haar vriendinnen genoot van de muziek.”

Studenten Landlustlab 2017-2
De studenten van het Landlustlab

Het project Landlustlab is een initiatief van het ROC van Amsterdam, ROCTOP, IJdockzz, IJsterk, stadsdeel West, Jongeren Service Punt en de ABC-alliantie. Mbo-studenten van verschillende zorg- en welzijnsopleidingen lopen hun stage in de wijk Landlust in Amsterdam West. Een belangrijk deel van deze stage besteden zij aan ondersteuning van de wijk. Door de veranderingen in de Wmo (wet maatschappelijke ondersteuning) is het wijkgericht werken vanaf 2015 belangrijk in de stad. Mensen blijven langer thuis wonen en eigen kracht, zelfredzaamheid, participatie en mantelzorg worden een belangrijk uitgangspunt.

Ervaren Danspaleis-gangers ontmoeten elkaar in Oost

Eelke is sinds vorig jaar vrijwilliger voor Het Danspaleis en heeft inmiddels al drie buurtbewoners in Amsterdam-Oost verblijd met een bezoek. Mevrouw Jans was de derde in de reeks. Mevrouw Jans werd eerder bezocht door vrijwilligers Daphne en Annelies, maar vond het zó gezellig om muzikaal getinte bezoekjes te ontvangen, dat ze inmiddels is gekoppeld aan de doorgewinterde vrijwilliger Eelke. Mevrouw Jans is ook al een flink aantal keren komen dansen bij Het Danspaleis.

“Danspaleis, ik ga er graag heen,” zegt Mevrouw Jans. “Maar met mijn enkel kan ik niet meer dansen. Ik heb mijn enkel verstuikt. Mijn vriend zegt: ‘Ga gewoon!’ Maar als ik er dan ben, dan wil ik ook graag dansen.”

Vandaar dat de huiskamerbezoekjes een hele fijne uitkomst bieden. Naast het luisteren van plaatjes uit het platenkoffertje dat Eelke meebracht hebben ze geluisterd naar haar eigen platen. En geknuffeld met de kat!
Blog

Een nieuwe afspraak staat alweer gepland voor in augustus!

Danny en Kitty, een goede match ondanks de technische probleempjes

Vrijwilliger Danny vertelt over zijn bezoek aan Kitty (87) in Amstelveen:

Het was woensdagochtend iets na negenen toen ik op mijn fietst stapte voor mijn eerste Plaatje en Praatje. Met een rugtas met platen en een platenspeler op mijn rug fietste ik vanuit Amsterdam Nieuw-West richting Amstelveen, waar Kitty woont. Kitty is 87 lentes jong. Ze is de moeder van Desiree, een bekend gezicht voor de vrijwilligers van Het Danspaleis.

Danny en de moeder van Desiree
Kitty en Danny gemoedelijk op de bank

Zoals we inmiddels gewend waren deze maand, beloofde het weer een heel mooie, zonnige dag te worden. Ik had me die week al een aantal maal afgevraagd hoe het zou zijn met Kitty. Of we ook gemakkelijk zouden praten of dat de platenspeler het ijs zou moeten breken. Leuk om te merken: Je kan er in gedachten heel veel van maken, maar het is in de praktijk gewoon altijd anders. We hebben gewoon heel gezellig zitten kletsen onder het genot van een lekker vers kopje gemberthee. We hebben het gehad over onze geboorteplaats Amsterdam, school, de oorlog, familie, onze huizen, Yahtzee, kippen en hanen, noem maar op.

De tijd vloog voorbij. Dus dacht ik op een gegeven moment, ik kan natuurlijk niet vertrekken zonder een plaatje te hebben gedraaid. Na een kort intermezzo voor de installatie en het doornemen van de playlist was de keuze gevallen op Toon Hermans met het nummer ‘Sien’. Ik had de apparatuur een dag van tevoren natuurlijk uitgebreid getest om alles soepel te laten verlopen. En ja hoor, bij mijn eerste plaatje was het meteen raak…Eh ik bedoel ging het mis. Het was ook duidelijk te merken aan de wat lauwe reactie van Kitty, maar hoe kan dit? Ik had toch echt wel het goede plaatje gepakt? Na een minuut naar dit wat vreemde en toch ook voor Kitty heel erg onbekende nummer te hebben geluisterd viel bij mij ook eindelijk het kwartje/plaatje. Ik had de verkeerde kant opgezet! Het nummer ‘O, hoeveel mensen’. Met een soepele beweging haalde ik de naald van het plaatje en herstelde ik mijn fout. Direct na de eerste klanken was duidelijk dat dit wel het goeie nummer was en Kitty zong vrolijk mee.

Het tweede plaatje, ‘Marina’ van Willy Alberti, ging gelukkig direct goed. Kitty begon ook meteen te vertellen over een vriendin die in Slotervaart woonde (net zoals Willy en ik) en dat ze altijd naar het Osdorpplein liepen langs de Sloterplas. Voorbereid als ik was en dus nog vol goede moed ondanks mijn eerst uitglijder, stelde ik Kitty voor om een nummer te noemen dat niet op de lijst stond maar dat ze wel leuk vond om te horen. Dat werd André Rieu. Al snel had ik André gevonden op YouTube en zoals thuis al getest koppelde ik mijn iPhone aan de platenspeler. Maar wat nu? De enthousiaste klanken van het orkest van André Rieu klonken wel heel erg op de achtergrond, ondanks dat ik het volume op maximaal had staan. Ik denk dat de beveiliging van mijn koptelefoon het volume te hoog vond. Huiswerk voor de volgende keer, over 2 weken als ik Kitty weer zie. Heel benieuwd wat we dan weer gaan meemaken. De tickets voor een gezamenlijk Danspaleis-bezoek heb ik haar al gegeven, dus dat gaat helemaal goed komen. Gelukkig dacht ik ook net op tijd aan een fotootje en pakte ik al mijn spullen weer bij elkaar om op tijd te zijn voor weer bijzondere Danspaleis-middag in Purmerend.